Home » தேவ அபிரா

 
 

தேவ அபிரா

 
 
*தேவ அபிரா -கவிதை

*தேவ அபிரா -கவிதை

          சீவியம் உடல் வியர்வையில் நனைகிறது எதில் நனைகிறது இதயம்? அன்பை உணர வலுவற்ற உயிர்களில் மலரின்வாசம் வீசுவதில்லை. வார்த்தைகளும் பார்வைகளும் உலர்ந்த மணற்திடலிற் பாயும் நதியாகின. பூமியின் இதயத்தை நோக்கி ஊடுருவும் என் நதியும் கவிதைகளும் மனிதருக்கில்லாத ஆவல் கொண்டவை. ஆணாகவும் பெண்ணாகவும் அல்லாமலும் நீளுகிற சீவியத்தை நீங்கள் ஏன் கை விடுகிறீர்கள்? கவிதைகளை வாசியுங்கள். 00 2016 —————————————————————————     […]

 
*தேவ அபிரா கவிதைகள்

*தேவ அபிரா கவிதைகள்

போருக்குத் தூரமான கிராமம் —————————————- கோவிலில் இருந்துவரும் நாதஸ்வர மேளதாள ஒலி திருவிழா நாட்களை நிறைக்கின்றது. இதிகாசங்களை ஆலாபனை செய்யும் பிரசங்கியின் குரல் கோவில் வீதிகளையும், தொன்மங்களைக் கிளறி அணிகலம் தேடும் படைப்பாளிகளின்குரல் பண்பாட்டு வீதிகளையும், போர்முனைகளில் இறந்தவர்களின் பெயர்களை அறிப்பவரின் குரல் செம்பாட்டு வீதிகளையும் நிறைக்கின்றது. காற்று எல்லா ஒலிகளையும் வீதிகள் நடைப்பிணங்களையும் காவிச்செல்லுகின்றன. சமாதானப்படுத்த முடியாத துயரங்களுக்கு ஒலியும் இல்லை அவை வீதிகளில் திரிவதுமில்லை. உணரமுடியாதவற்றாற் பிரஞ்சத்தை […]

 
* தேவ அபிரா கவிதைகள்

* தேவ அபிரா கவிதைகள்

படுதல்-1 ——————————– நான் முதன்முதலிலதனைக் கண்ட போதது வெறுமையாகவிருந்தது. உதிர்ந்தவற்றை அள்ளிச் செல்லும் உலர் காற்று வீசியது. மனமாற மனிதர் நடக்கும் சவக்காலைத்தெருவில் முறுகியிருந்த நினைவுகளைக் கிளைகளாக விரித்து வெப்பத்தால் நிரம்பிய பூமியில்லது துவண்டிருந்தது. பின்னொரு நாட் பெரு மழை பொழிந்து கல்லறைகளிற் படிந்த புழுதி கரைந்து பெயரும் துலங்கி வெடிப்பிற் படர்ந்த புல்லும் பொலியவாரம்பித்த போதுமது தளிரின்றித் தனித்தேயிருந்தது. அஞ்சத்தொடங்கினேன். 000000 ஆடி 1997 ————————————————————————————————————————————- படுதல் II […]

 
* இரவு வனம்-தேவ அபிரா

* இரவு வனம்-தேவ அபிரா

இரவு வனம் ——————————- இலையுதிர்காலத்தின் ஈரித்த நகரம் கைவிடப்பட்ட புகையிரதநிலையம். நாசிகள் யூதர்களை ஏற்றிச்சென்ற, இரயிற் தண்டவாளங்கள் இறுக அடித்துப் பூட்டிட்ட பெட்டிகளின் அதிர்வில் இன்னமும் நடுங்கிக்கொண்டிருக்கின்றன. வெறுமனே திரும்பி, கிடந்து துருப்பிடித்த புகையிரதப்பெட்டிகளுள் மூச்சுக்காற்றுகள் இன்னமும் விலக விரும்பாது மிக மிக நெருங்கி உழன்றுகொண்டிருக்கின்றன. இப்பெட்டிகள் இன்று, மனதில் உறைந்தநிலமிசை வாழா நியமங்கள் ஒழுகா மனிதர்களின் கிராமமாயின. கஞ்சாப்புகை வளையங்களில் தொங்கி மிதக்கும் குர்திஸ்காரனின் சொற்களை ஆர்மெனியக்காரன் தன் […]