Home » இதழ் 03 » இருப்புப் பற்றிய 2 கவிதைகள்

 

இருப்புப் பற்றிய 2 கவிதைகள்

 

-மாலினோஸ்க்னா

பகை முடித்த பின்னரும்
கையிலிருக்கிறது கத்தி
வீசுவதா வெட்டுவதா
இரண்டு கேள்விகளிற்குமிடையில் கழிகிறது வாழ்வு
வெட்டுவோம் வெட்டுவோம் என அருகிருந்து ஒலிக்கிறதொருகுரல்
வீசுவதற்கான எந்த உத்தரவாதமும் இல்லை இன்னும் காலத்திடம்

மண்ணைப் புணர்ந்தவர்கள் கசிந்துருகிக் கடவுளர்களாயினர்
எஞ்சியோர் சாத்தான்களாயினர் இன்னும் சிலர் பாக்கியவான்களாயினர்
எனதருமை நிலமே சொல் ஏதிலிகளுக்கு இருப்பு அலைதலிலா

முன்னொரு காலம் பாம்பாலும் மலையாலும்
கடலைக் கடைந்ததாகச் சொன்னார்கள் நம்பினோம்
இராமனும் இராவணனும் இலங்கை வந்து போனதாகக் கூறினார்கள்
அதையும் நம்பினோம் நாங்கள் இனி எல்லாவற்றையும் நம்புவோம்
ஆகவே கூறினார்கள் அனுமான் மலையைக் காவிவந்தார் எனும் பொய்யையும்

ஒரே கோட்டில் நிர்வாணமாக நடக்கிறோம் மறைப்பதற்கு எதுவுமில்லை
நண்பனையும் துரோகியையும் பற்றிய உரையாடலிலிருந்து
எனது சனத்திரள் மீண்டுவரும் அதுவரை
வெட்கம் சிறிதளவும் இல்லை இறைஞ்சுவோம்
எமக்கொரு முடிவிடம் தாருங்கள்.
000

பம்மிசுகளின் முன்னால் ஆடைகளைக் களையத்தொடங்கியிருக்கிறாள்
எல்லோர் கரங்களிலும் பாத்திரங்கள் உள்ளன
அவரவர் பாத்திரங்களுக்கு ஏற்றபடி
நிர்வாணம் வரையப் படுகிறது

ஒருவர் பின் மற்றொருவராக மறைகிறார்கள்
நிர்வாணவுடலைப் புணருவார் எவருமில்லை

அவள் இன்னும் நெருங்கி வரத்தொடங்கியும்
குறிகளைத் தொட்டுக்காட்டும் பணியிலும் சிரத்தை கொள்ளத்தொடங்கினாள்

வீணீர் வழிந்த முகங்கள் புண்களைத் தேடின அவற்றோடு புழங்கின
மீண்டும் மீண்டும் தப்பித்தல்கள் செட்டைமாற்றும் தந்திரங்கள்;

அவள் அவர்களுடைய சுங்கான்களின் வழியாகப் புகையாகிப்போகிறாள்
அவர்கள் எல்லாவற்றையும் மறந்துவிட்டு
புகை வளையங்களின் அழகில் திளைத்துக்கிடக்கின்றனர்

அகிலா உனது பூமிப்பெண் தன் கால்களை அகலவிரித்து
அதற்குக் கீழேயும் இன்னும் கீழும் என
மெல்ல மெல்ல நகர்ந்துகொண்டேயிருக்கிறாள் பார்.

௦௦௦

 

No comments

Be the first one to leave a comment.

Post a Comment