Home » இதழ்-05 » யோகி கவிதைகள்

 

யோகி கவிதைகள்

 

 

 பசியடங்கா நிலம்பற்றி ……
மனிதனாக இருப்பதை முன்னிட்டு
நிலத்தை அஞ்சுகிறேன்.
மண்ணிற் தொடங்கி
மண்வரையான தூரத்தை
வாழ்வினாற் கடந்தாக வேண்டும்.
நிலமாகவே ஆவதைவிட வேறில்லை
இந்தப் பசிநிலத்தைக் கடந்தேக நான்.
எண்ணங்கள் ஏதுமற்ற
வணக்கத்துக்குரிய                                                                                                                       
மனநிலத்து வெளியில்
அமர்கிறேன்
காலங்கரையக் கரைய…
நடந்த படியிருக்கிறேன்
நிலத்திலிருந்து நிலத்துக்கு
முடிவின்மையின் பாதங்களால்……
௦௦
11-08-2010
இழப்பின் துயரம்  
சிறகுகள் கிடைத்தபோது
 வானம் மறைந்தது……..
முகந்தெரியாத காற்றின் தொடுகை
உன்னுறவு
முற்றுப்பெறாத உரையாடல்களை
விட்டுச் சென்றது உன்மரணம்
காணமுடீயாத உனது சுவடுகளில்
எங்கே நான் பூச்சொரிவேன்….
(ஸ்ரீதர் பிச்சையப்பாவுக்கு…..)
  26-03-2010 ………………………………………………………………………………………………………………..
 ௦௦
 

No comments

Be the first one to leave a comment.

Post a Comment