Home » இதழ் 06 » திருக்கோவில் கவியுவன்-கவிதை

 

திருக்கோவில் கவியுவன்-கவிதை

 

 

 

வலி

 

நினைவு கூரத்தக்க நாள் வரை
வாழ்வை மீட்டிப்பார்க்கின்றேன்
வேலிக்கம்பியில் மாட்டித் தவிக்கும்
சொப்பிங் வேக்காய் தவிக்கிறது மனசு

கோழியின் சிறகிடுக்கின் கதகதப்பில்
சூடும் குளிருமற்று
சுகம் காணும் குஞ்சுகளாய்

உறவுகளின் அரவணைப்பில்
கடைக்குட்டி என்ற செல்ல மமதையுடன்
உலா வந்த நாட்கள்………அறுத்த வயற்பரப்புத் தரும் ஏக்கத்தைப்போல
அவர்கள் விடுத்துச் சென்ற நினைவுகளின் தாக்கங்கள்
உறக்கத்தின் முன்னான கடைசி நிமிடங்களில்
ஒவ்வொரு நாளுமே
ஏக்கப்பெருமூச்சாயெனக்குள்ளே……..நத்தார் அடைமழையின் பின்
இறுகிப்போன முற்றத்து மண்ணிலே
குச்சி கொண்டு பூ வரைவேன் நான்
கூரிய நகத்துடன் கொடும் மிருகம் ஒன்று வரைவானென் நண்பன்
அப்பா சொல்வார்
” உன்னை மிதித்துச் செல்வார்கள்
உன் நண்பன் மற்றவர்களை மிதித்துச் செல்வான்”
மூன்று தசாப்தங்கள் முழுசாய்க் கடந்தது
அப்பா சொன்னதன் அர்த்தத்தைப் புரிய………..சிறு வெள்மணலை கூட துள்ளியெழா
கோரக்களப்பாற்றின் பேரமைதியை ஒத்த
மகோன்னத தருணங்கள் நிறைந்த
என் வாழ்வுக் குளத்தில்
வந்து விழுந்த முதற் கல்லாய்
அப்பாவின் மரணம்………..நீருக்குள் அணையாமல் நெருப்புக் கொண்டு செல்லும்
தந்திரங்கள் நிறைந்த மானிடக் கூட்டத்தினுள்ளே
நேர் கோட்டில் வாழ்வதன் கடினத்தை
புரிய வைக்காமலே அப்பா சென்று விட்டார்…..அதன்பின்
ஒலிம்பிக் போட்டி நடப்பது போல்
நான்காண்டுக்கொருமுறை
ஒவ்வொரு உறவு ஒவ்வொரு காரணமாய்
ஒவ்வொரு பாடத்தையும் ஒவ்வொரு வலியையும்
எனக்குள்
நிரந்தரமாக இறக்கிவிட்டு …….ஒரு காலத்தில்
என் வலிகளையும் மறந்து விட்டு,
இருப்பு கேள்வியாகிப்போன வாழ்வின்
அவலத்தை வெளிப்படுத்த
என் பேனா குனிந்த போதெல்லாம்
நான் நிமிர்ந்து நின்றேன்
அப்பாவின் தெளிவுடனும்
அண்ணாவின் உறுதியுடனும்……….இன்றோ,
ஊழித்தாண்டவம் ஆடிய
ஆழிப்பேரலையை விஞ்சும் விதத்தில்
மானுடம் நசுக்கப்பட்ட போதும்
உள்ளிருந்தே அரிக்கும் கறையான் போல
கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் சுயம் மறுக்கப்பட்ட போதும்
ஏழு கடல்களுக்கப்பால் ஏதோ ஒரு சிறு மீனின் உடலில்
உயிரைத் தங்கவிட்டு
வேறெங்கோ வாழும் அரக்கன் போல
உணர்வைத் தோண்டிப் புதைத்துவிட்டு
ஊமையாய் வாழும் இந்த வாழ்வின் வலி
எல்லா வலியையும் விட மிகக் கொடுமையானதுமன்னியுங்கள்
நானும் பழகிக் கொண்டேன்
வலியுடன் வாழ்வதற்கு….

 

– திருக்கோவில் கவியுவன்

 

 

 

No comments

Be the first one to leave a comment.

Post a Comment