Home » இதழ் 12 » * சட்டநாதன் கவிதைகள்

 

* சட்டநாதன் கவிதைகள்

 

ஆராதனை

—————-sadda
உனது ரசனைகள்
எவை என்பது
எனக்குத்
தெரியாமலே போய்விட்டது.

பறவைகளின் வீரக ஒலி,
வெளிறிய
வானில்
சுடரும்  ஒற்றை நட்சத்திரம்
காற்றின் சிறு சலசலப்பு:
சில சமயம்
அதன் சங்கீதம்,
தூரத்தில்… வெகுதூரத்தில்
தெளிவற்றுக் கேட்கும்
மழலைச் சொல்.
பிரியமான
உனது விழிமலரின்
மருட்சி.
கழுத்தோரம் தெரியும்
சிறுமச்சம்
என்று இவை எல்லாம்
எனக்கு….
எனக்கானவை
உனக்கு…..?

கால தாமதமாய்தான்
அந்த செய்தி
எனக்குத் தெரியவந்தது.
நீ என்னை விரும்பினாயாம்!

மரணப்படுக்கையில்
நீ
கிடந்தபோது
உனது மஞ்சள் பாரித்த உடம்பின்
அணுக்கள் தோறும்
உனது காதல்
நிரம்பி வழிந்தது.
உனது மூச்சின் வாசனையில்
அது இருந்தது.
கால தாமதமானாலும்
உனது காதலை
கண்ணீருடன்
நான் ஆராதிக்கிறேன்.

00000000

 

saddanaath

000000
வெக்கம்

————-
இறுக்க மாய்ப்
பற்றிய படி
என்னோடு இழுபட்டவள்
இப்பொழுதெல்லாம்
அவனோடு….!
ஏன்
என்று கேட்க
எனக்கு வெக்கமாய்
இருக்கிறது.
கொஞ்சம் துக்கமும்….

00000000

0000

படிமம்

———–
புழுதி படிந்த
வெளித் திண்ணையில்தான்
நீ
படுத்துக்கிடந்தாய்.
உனது உடலில்
எல்லாமே
உலர்ந்து போய்க் கிடந்தன.
விரல்கள் ஓலை நெட்டியாய்….
கழுத்து நரம்புகள் புடைத்து,
பட்ட வேரின் பழுப்பு நிறத்தில்.
கண் உறையுள்,
சோர்ந்து கிடக்கும் விழிகள்.
கிழிந்த
புள்ளிச்சட்டையின்கீழாகக்
குருக்குத்திக் குட்டிவாழையின்
சவளல் தண்டாயக்
கால்கள்.
உன்னில்,
உயிர் ஒட்டிக் கொண்டிருப்பது
லேசாய்ப் படரும் மூச்சில் தெரிகிறது.
‘எங்களூர் பிள்ளைதான்….
அம்மன் கேயிலடி….’
ஆரோ சொன்னது கேட்டுத்
திரும்பிப்பார்த்தேன்.
லேசாய்க் கால்பதித்து
அசைந்து வருகிறாய்.
வரட்சியால்
கோலங் கெட்டுக் கிடக்கும்
நீ
எங்கள் ஊரின்
அசல்
படிமம்.

00000

 

11 Comments

  1. சட்டநாதனின் கதைகள்போல கவிதைகளும் மென்னுணர்வினை வெளிப்படுத்துகின்றன. படிமம் கவிதை நல்லாயிருக்கிறது.

Post a Comment