Home » இதழ் 01 » சோ. பத்மநாதன் கவிதைகள்!

 
 

சோ. பத்மநாதன் கவிதைகள்!

 

மே 2012 | இதழ் – 01 »

பூர்வோத்திரம்

பூர்வோத்திரம்

  – சண்முகம் சிவலிங்கம். ‘அகிலி, அகிலி’ என்ற பார்த்தீயின் கிச்சிலி...

 
ஸர்மிளா ஸெய்யித் கவிதைகள்

ஸர்மிளா ஸெய்யித் கவிதைகள்

  திரவியம் நேசத்தின் திளைப்பையும் முடிவில் அதன் துரோகத்தையும் அனுபவத்தில்...

 
நீள வாய் சுருங்கிய மஞ்சள் கொக்குகள்

நீள வாய் சுருங்கிய மஞ்சள் கொக்குகள்

-மாலினோஸ்க்னா மதர்த்த குளத்தின் கரையில் குந்துவதும் எழுவதுமாய் காலம்...

 
அரை நூற்றாண்டுக்கும் மேலான இலங்கைத் தமிழ் ஊடகங்களின் சமூகப் பெறுமானம்?

அரை நூற்றாண்டுக்கும் மேலான இலங்கைத் தமிழ் ஊடகங்களின் சமூகப் பெறுமானம்?

-கரன் 1977, 1983 காலப்பகுதியில் தென்னிலங்கையிலிருந்து இனவன்முறைகள்...

 
– வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன் கவிதைகள்

– வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன் கவிதைகள்

பாலைப் பாட்டு வேட்டையாடும் பின்பனி இரவு அகல புலரும் காலையில் உன்னையே...

 
அனார் கவிதைகள்

அனார் கவிதைகள்

இசை எனும் திராட்சை சிவப்புவண்ணப் படிக்கட்டுகளின் வளைவில் வெண்ணிறத்...

 
பெருநிலன் கவிதை

பெருநிலன் கவிதை

காலம் கரைத்த சாபமா? சாபங்களின் தீர்ப்பாகியது காலம் கரைந்து...

 
சோ. பத்மநாதன் கவிதைகள்!

சோ. பத்மநாதன் கவிதைகள்!

பெரியப்பு சொன்ன அடல்ற்ஸ் ஓன்லி! இந்தக்கதையை பெரியப்பு சுருட்டுக்கொட்டிலிலை சொல்லக்கேட்டு அறுபது...

 
யோகி கவிதைகள்

யோகி கவிதைகள்

பின்னோக்கிப் பாயும் நதி பாதை ஒன்று ஓராயிரம் பயணங்கள் பாதையிடம் காலடிகளை...

 
தொழுகள்ளர்களின் முதலைக் கண்ணீர்…

தொழுகள்ளர்களின் முதலைக் கண்ணீர்…

. -ஈழக்கவி ஸ்ரீபாத மலையளவு குசினிப் பொருட்களின் விலை உயர்ந்ததால் மடுவளவு...

 
 

பெரியப்பு சொன்ன அடல்ற்ஸ் ஓன்லி!

இந்தக்கதையை
பெரியப்பு
சுருட்டுக்கொட்டிலிலை
சொல்லக்கேட்டு
அறுபது வருசமிருக்கும்
ஆனால் இது
அவர்காலத்துக்கும்
ஒரு தலைமுறை முந்திய கதை

யாழ்ப்பாணத்தை
வெள்ளையரான ஏசண்டுத்துரை
ஆண்டகாலம்
‘செம்மூக்கன்’ என்பது
அவரது பட்டப்பேர்
நீதிவான் (அவரும்வெள்ளையர்)
தீர்க்கமுடியாத வழக்குகள்
செம்மூக்கனெட்டைப் போகும்
தையலம்மை கைம்பெண்
தனியே வாழ்ந்து வந்தவள்
சீவியத்துக்கு
ஆடு, கோழி வளர்த்து வந்தாள்
பக்கத்துக்காணி
சொந்த மச்சானுடையது
அவன் ஒரு மிண்டன்
இவை இரண்டு பேருக்கையும்
காணிப்பிணக்கு
தலைமக்காரனால்
தீர்க்க முடியாது போகவே
நீதிவானிடம் போனது
கையுறையோடு
நீதிவானை
போய்க்கண்டாள் தையல்
தனக்குத் தெரிஞ்ச தமிழிலை
‘கவனிக்கிறன்’ என்றார் அவர்

ஒரு மாதம் ஆச்சு
மாரிகாலம்
பிரச்சினை கூடிப்போச்சு
தையலம்மை
நீதிவான் வீட்டுக்குப் போனாள்
குறுக்குக் கட்டு
வெத்திலை குதப்பிய வாய்
காதிலை
கல்வைத்த, கனத்த காதோலை
நீதிகேட்டு நின்றாள்
தையலம்மை

“சோனாசாரி மழை
அவற்றை (காணி) மேலை!
என்ரை கீழை!
வெள்ளமெல்லாம்
என்ரை வளவுக்கை!
ஏலுமெண்டா
தீர்ப்புச் சொல்லும்!
இல்லாட்டி
செம்மூக்கனெட்டை விடும்!
பட்டை என் முட்டை
பதினாறையும் தாரும்!”

௦௦௦௦௦௦

                                                                                                  காசியர் பேசிய கவிதை

காசியர் கமக்காரன்
தானுண்டு
தன் ஓறனை மாடுண்டு
வயலுண்டு
என வாழ்கிறவர்
அவருக்கு ஒரேயொரு
ஆம்பிளைப்பிள்ளை
‘கணேசு’ என்றழைக்கப்படும்
கணேசபிள்ளை!

தன்மகன்
தன்னைப்போல் மண்ணோடு மாயாமல்
படிச்சு
உத்தியோகம் பார்க்கவேணும்
என்ற கனவு
காசியருக்கு1
ஒருமைலுக்கப்பால் உள்ள
‘குளங்கரைப்பள்ளிக்கூடம்’
என்று ஊரார் குறிப்பிடும்
மிசன் பாடசாலையில்
பொடியனைச் சேர்த்தார்

கணேசு அப்பொழுது
மூன்றாம் வகுப்பில்
காலை பத்துமணி
பக்கத்து ஊரிலை
ஒருகுடிபுகுதலுக்கு
கால்நடையில் புறப்பட்டார்
காசியர்
வெள்ளை வேட்டி
தலைப்பா (கை)
நெற்றியில் திருநீறு
சந்தனப்பொட்டு!

ஐயனார் கோயிலைத்
தாண்டும் போது பார்த்தால்
கணேசு
தன்னை மறந்து
கிளித்தட்டு
மறித்துக்கொண்டிருக்கிறான்!

பிறகென்ன?
குடிபுகுதலை விட்டார்
குலக்கொழுந்தைச்
‘சாய்த்துக்’ கொண்டு
வீடு போனார்
செல்லமுத்து துடித்துப் போனாள்
காசியர் சொன்னார்:

“பல்லுவிளக்கி குளிக்க வா(ர்)த்து
கச்சை பிழிந்து
பழையது கொடுத்து
பழந்தண்ணி பருக்கி
வெள்ளை உடுத்து
ஏடுகொடுத்து
பள்ளிக்குப் போகவிட்டா(ல்)
தொண்டியான் காசிமகன்
யந்திரமாடுகிறான்காண்!”

௦௦௦௦௦

கதையின் கதை

கடவுளின் கூடையில்
தின்பண்டங்கள் தீர்ந்து போயிருந்தன
நீண்ட வரிசையில்
அவர்முன் நின்ற குழந்தைகள்
அவரையும் கூடையையும்
மாறி மாறிப் பார்த்தபடி
காத்திருந்தனர்
தரையில் சிந்திப்போயிருந்த
தின் பண்டத் துணிக்கைகளை
காவியபடி
வேறொரு திசையில் போய்க்கொண்டிருந்தன
எறும்புகள்
தமது முறைவந்து வெகுநேரமாகியும்
கடவுள் எதுவும் தராதது கண்டு
ஏமாற்றம் பரவலாயிற்று
குழந்தைகளின் முகங்களில்
அவர்களின் பார்வைகளைத்
தவிர்க்க விரும்பி
கூடைக்குள் பார்வை செலுத்தியபடி
தகைத்துப் போயிருந்தார் கடவுள்
ஆரம்பிக்கும்போது
அட்சயபாத்திரமென நம்பித்தான்
அள்ளியள்ளிக் கொடுத்தார்
எப்போது அது சாதாரண கூடையாய் மாறிற்று

என்பது புரியாமல்
கண்களை இறுகமூடிக்கொண்டார்

௦௦௦௦

 

9 Comments

  1. சசி says:

    ஊருக்கு ஒருக்காப் போய் வந்ததுபோல இருக்கு.

Post a Comment