Home » இதழ் 01 » பெருநிலன் கவிதை

 
 

பெருநிலன் கவிதை

 

மே 2012 | இதழ் – 01 »

பூர்வோத்திரம்

பூர்வோத்திரம்

  – சண்முகம் சிவலிங்கம். ‘அகிலி, அகிலி’ என்ற பார்த்தீயின் கிச்சிலி...

 
ஸர்மிளா ஸெய்யித் கவிதைகள்

ஸர்மிளா ஸெய்யித் கவிதைகள்

  திரவியம் நேசத்தின் திளைப்பையும் முடிவில் அதன் துரோகத்தையும் அனுபவத்தில்...

 
நீள வாய் சுருங்கிய மஞ்சள் கொக்குகள்

நீள வாய் சுருங்கிய மஞ்சள் கொக்குகள்

-மாலினோஸ்க்னா மதர்த்த குளத்தின் கரையில் குந்துவதும் எழுவதுமாய் காலம்...

 
அரை நூற்றாண்டுக்கும் மேலான இலங்கைத் தமிழ் ஊடகங்களின் சமூகப் பெறுமானம்?

அரை நூற்றாண்டுக்கும் மேலான இலங்கைத் தமிழ் ஊடகங்களின் சமூகப் பெறுமானம்?

-கரன் 1977, 1983 காலப்பகுதியில் தென்னிலங்கையிலிருந்து இனவன்முறைகள்...

 
– வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன் கவிதைகள்

– வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன் கவிதைகள்

பாலைப் பாட்டு வேட்டையாடும் பின்பனி இரவு அகல புலரும் காலையில் உன்னையே...

 
அனார் கவிதைகள்

அனார் கவிதைகள்

இசை எனும் திராட்சை சிவப்புவண்ணப் படிக்கட்டுகளின் வளைவில் வெண்ணிறத்...

 
பெருநிலன் கவிதை

பெருநிலன் கவிதை

காலம் கரைத்த சாபமா? சாபங்களின் தீர்ப்பாகியது காலம் கரைந்து...

 
சோ. பத்மநாதன் கவிதைகள்!

சோ. பத்மநாதன் கவிதைகள்!

பெரியப்பு சொன்ன அடல்ற்ஸ் ஓன்லி! இந்தக்கதையை பெரியப்பு சுருட்டுக்கொட்டிலிலை சொல்லக்கேட்டு அறுபது...

 
யோகி கவிதைகள்

யோகி கவிதைகள்

பின்னோக்கிப் பாயும் நதி பாதை ஒன்று ஓராயிரம் பயணங்கள் பாதையிடம் காலடிகளை...

 
தொழுகள்ளர்களின் முதலைக் கண்ணீர்…

தொழுகள்ளர்களின் முதலைக் கண்ணீர்…

. -ஈழக்கவி ஸ்ரீபாத மலையளவு குசினிப் பொருட்களின் விலை உயர்ந்ததால் மடுவளவு...

 
 

காலம் கரைத்த சாபமா?

சாபங்களின் தீர்ப்பாகியது காலம்
கரைந்து கரைந்து
ஓழுகிப்போவதை சுயமற்றுப் பார்த்திருந்தோம்
பச்சைநிறச் சமிஞ்ஞைகள் அண்மையிலும்
சிவப்புநிறச் சமிஞ்ஞைகள் தூரத்திலும்….. மின்னின
சாபங்களை வலிமையாக்கத் துணையென
அந்தப் பெரிய கவிஞனும் பாடினான்
புகழ்பாடினான் சிந்தைனைத் தெளிவின்றி
சாபம் ஒவ்வொருவர் மீதும்
முக்காடிட்டபடி விரைந்தது
சிலர் கழித்தனர்
யாதுமறியாது சிலர் முழித்தனர்

சாபத்தின் திசைவழியே பயணித்தனர்
உண்டவர்கள் அதனால் உறங்கியவர்கள்
தாம் சாபங்களுக்கு வசப்பட மாட்டோமென்று…
சாபங்களின் தீர்ப்பின் நீட்சியால்
புகழ்பாடிய கவிஞனும்
சில பொழுதுகளில் உள்ளுர நனைந்தும்
வெளிப்படுத்த மறுத்திருந்தான்
தன் கடமையைச் செய்வதில் தவறினான்
உச்சியைப் பிளந்த போது உதறியவர்களும்
உச்சியவர்களுமான
கலவையொன்றின் துகளாகினேன் நான்
உதறியவனாக உதறியவனாக மீண்டேன்
வெண்மையாய்
ஆனால் அவர்கள்
என்ன ஆச்சரியம்
மீண்டார்கள் பளிங்கென
எம்மையும் நாளை நனைப்பீரோ? என்பதாய்
காலத்தை நகர்த்துகிறேன் நான்.

௦௦௦

 

No comments

Be the first one to leave a comment.

Post a Comment