Home » இதழ் 14 » *கோ.நாதன் -கவிதை

 
 

*கோ.நாதன் -கவிதை

 

மே 2012 | இதழ் – 01 »

பூர்வோத்திரம்

பூர்வோத்திரம்

  – சண்முகம் சிவலிங்கம். ‘அகிலி, அகிலி’ என்ற பார்த்தீயின் கிச்சிலி...

 
ஸர்மிளா ஸெய்யித் கவிதைகள்

ஸர்மிளா ஸெய்யித் கவிதைகள்

  திரவியம் நேசத்தின் திளைப்பையும் முடிவில் அதன் துரோகத்தையும் அனுபவத்தில்...

 
நீள வாய் சுருங்கிய மஞ்சள் கொக்குகள்

நீள வாய் சுருங்கிய மஞ்சள் கொக்குகள்

-மாலினோஸ்க்னா மதர்த்த குளத்தின் கரையில் குந்துவதும் எழுவதுமாய் காலம்...

 
அரை நூற்றாண்டுக்கும் மேலான இலங்கைத் தமிழ் ஊடகங்களின் சமூகப் பெறுமானம்?

அரை நூற்றாண்டுக்கும் மேலான இலங்கைத் தமிழ் ஊடகங்களின் சமூகப் பெறுமானம்?

-கரன் 1977, 1983 காலப்பகுதியில் தென்னிலங்கையிலிருந்து இனவன்முறைகள்...

 
– வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன் கவிதைகள்

– வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன் கவிதைகள்

பாலைப் பாட்டு வேட்டையாடும் பின்பனி இரவு அகல புலரும் காலையில் உன்னையே...

 
அனார் கவிதைகள்

அனார் கவிதைகள்

இசை எனும் திராட்சை சிவப்புவண்ணப் படிக்கட்டுகளின் வளைவில் வெண்ணிறத்...

 
பெருநிலன் கவிதை

பெருநிலன் கவிதை

காலம் கரைத்த சாபமா? சாபங்களின் தீர்ப்பாகியது காலம் கரைந்து...

 
சோ. பத்மநாதன் கவிதைகள்!

சோ. பத்மநாதன் கவிதைகள்!

பெரியப்பு சொன்ன அடல்ற்ஸ் ஓன்லி! இந்தக்கதையை பெரியப்பு சுருட்டுக்கொட்டிலிலை சொல்லக்கேட்டு அறுபது...

 
யோகி கவிதைகள்

யோகி கவிதைகள்

பின்னோக்கிப் பாயும் நதி பாதை ஒன்று ஓராயிரம் பயணங்கள் பாதையிடம் காலடிகளை...

 
தொழுகள்ளர்களின் முதலைக் கண்ணீர்…

தொழுகள்ளர்களின் முதலைக் கண்ணீர்…

. -ஈழக்கவி ஸ்ரீபாத மலையளவு குசினிப் பொருட்களின் விலை உயர்ந்ததால் மடுவளவு...

 
 

ரயர் தின்ற கொலை நகரம்

—————————————————————-

san- image-02


அம்மாவின் மடிக்குள் பயத்தில்

குழந்தைப் போல் ஒடுங்கிக் கொள்கின்றவனை

வலுகட்டாயமாய் இழுத்து செல்லும் போது

கண்களிலிருந்து வடியும் கண்ணீர்த் துளி அவனது

அனுதாபத்தை மௌனமாய் எழுதி செல்லுகின்றன

அம்மாவினால் செய்ய முடிந்த காரியம்

நீண்ட ஒப்பாரியை விதியெல்லாம் அழுது வைத்தது.

 

சந்தேக நபராக அழைத்து வரப்பட்டவனின்

உயிர் உடலை ரயர் நெருப்பு மடுவுக்குள்ளே

இறுக உடல் கயிறு கட்டி தள்ளுகின்ற போது

கடைசிக் குரல் அழுத்தமாய் உரத்து எழும் சப்தம்

உயர்ந்து வளரும் தீச்சுவாலையில் அடங்குகின்றன.

எரிந்து பொசுங்கும் ரயர் புகை வாசம் காற்று

வெளியில் எஞ்சிய மூக்கு துவாரம் வழி நுழைகிறது.

 

துயரின் சொற்களைக் பெருக்கிய வாழ்வு

கரும் புகை வான்மண்டலம் பரப்பில்

ஒரு பெரும் துயரை அச்சம் கொணர்கையிலே

பெரும்பலிபீட தோற்றம் பெற்ற குழிகளுடன்

ஒவ்வொரு உயிராய் மரிப்பில் இறக்குகிறது.

எல்லா சிதையின் வடிவங்களை மாற்றியிருந்த

பிணங்களில் நிறைவேற்றி கொண்டிருக்கின்றது

பிணக்கின் அதியுன்னதாய் முளையிடும் துவேசம்.

 

அரையும்,குறையுமாக எரிந்து இருக்கின்ற

எச்சங்களின் மிச்சங்களை கடித்து குதறும் நாய்களும் 

சாம்பல் மேட்டிலிருந்து ஒருக்களித்து உறங்குகின்றது.

மிகுதிகளை ஊரின் எங்கும் இழுத்து

சமாதில்லாத சுடுகாடாய் நிலத்தினை புதைக்கின்றன.

 

நகரத்தின் தெருமுனை விளக்கின் வெளிச்சத்தை

இருள் தின்று அச்சத்தை சாக்குருவியின் அலறலில்

நீள் தெருக்களுாடாக எரிக்கன்,கள்ளி

பூக்களிலிருந்து சிதறும் வாசங்களை பேய்கள்

சாவகாசமாய் காற்றின் வெற்றிடத்தில் அறைகின்றது.

 

 

கடவுளும் நிராகரித்த கொலை நகரம் சாவுகளால் 

வழிகின்ற துயரின் பிரகடனத்தினூடாக

குழந்தை தகப்பனையிழந்திருந்தது

மனைவி கணவனையிழந்திருந்தது,

தாய்  மகனையிழந்திருந்தது,

சகோதரி சகோதரனையிழந்திருந்தது..

 

கோ.நாதன்

20131216

 

No comments

Be the first one to leave a comment.

Post a Comment