Home » இதழ் 19 » * கருணாகரனின் ஐந்து கவிதைகள்

 

* கருணாகரனின் ஐந்து கவிதைகள்

 

 

அவளற்றப்போனாள்
———————————–karunakaran

000
இது ஒரு விவகாரமாக இருப்பதால்
அதிலிருந்து விடுபடுவதற்கான மார்க்கம்
அந்த வழியில் இருக்கிறது என்றுதான்
அந்த விண்ணப்பத்தைப் பூர்த்தி செய்ய முனைந்தாள்.
அதிலிருந்த கேள்விகள்
காடாகி
அவளை உள்ளிழுத்து வழிகளைத் திசைமாற்றின.
எந்த வார்த்தைகளையும் அவளால் எழுத முடியவில்லை.

காட்டின் இலைகளெல்லாம்
உதிராக் கேள்விகளாகியே விரிந்தன.

அந்த இலைக்கடலின் அலைகளில்
அவள் அடித்துச் செல்லப்பட்டுக்கொண்டிருந்தாள்.
அதிலிருந்து மீண்டுவிடுவதற்கான பிரயத்தனங்கள் அத்தனையும் வீணாகிக் கொண்டேயிருந்தன.
அவள் தன்னை
எங்கேனும் விட்டுப்போய் விடலாமா என்றெண்ணினாள்.

நீருக்கடியில் முக்குளித்துக் கொண்டிருக்கும் கனவாகியது
அந்த எண்ணம்.
விடுபடு வழியே விகாரக் காடாகி
அவளைச் சிறைக்குழியில் இழுத்து,
நிரம்பியிருந்த இருளில் தள்ள
அவளற்றுப்போனாள் அங்கு.

00

 

அணில்கோடு

 

 

 

 

 

 

 

 

அணிற்கோடு
——————————

அணிற்கோடுகளைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்.

அவை பாதைகளாகி
உன் வீட்டுக்கு வந்தன.
அந்தப் பாதைகளின் வழியாக வந்தேன்.

பாதைகள் நதியாகி வீட்டுக்குள் நுழைந்து
கூடத்திலும் அறைகளிலும் சமையற்கட்டிலும் பரவிக் கிடந்தன.
அங்கே
உன்னிலும்
அங்கிருந்த ஒவ்வொரு பொருளிலும் கலந்து கரைந்திருந்தன.

உன் அம்மாவிடமும் பாட்டியிடமும் கூடப்
பாதைகள் கலந்திருந்தன.

எல்லாமே நீர்மயம்போலத் தோன்றிய அக்கணத்தில் ஒளியாகவும் இருளாகவும்
அந்தப் பாதைகள் மாறியிருந்ததைக் கண்டேன்.
திகைத்து
வந்த வழியைத் தேட,
வெளியெங்கும் ஒளிப்புக்களின் மீது படுத்திருந்தது வெயில்.
அதற்கப்பால்
பனைகளின் பின்புறமாக மங்கிய நீல வானத்தில்
நீந்திச் சென்ற முகலின் பாதை அழைத்தது என்னை.
அங்கே
அந்த அணிலைக் கண்டேன்.
ஆமாம், அணிலொன்று
அந்நீலவானத்தில் பயணித்துக் கொண்டிருந்தது.
அதன் கோடுகளை வைத்திருந்தேன் நான்.

அந்தக் கோடுகளில்தான் அணிலும் இருக்கிறது.

00

களிப்பு
———————–

அந்தரப்பு ஆடியது தாளத்தில்.
தாளமாடியது திருக்கோட்டில்.
திருக்கோடு ஆடியது கடலில்.
கடலாடியது அலையில்.
அலையாடியது மனசில்.
மனதிலேயாடிக் களித்தவன்
ஆடும் தாளத்தையும் அந்தரப்புவையும் கண்டு சிரித்தான். ஆடிக்கொண்டிருக்குமெல்லாம்
என்னையும் உன்னையும் கண்டு களித்தன.

ஆடுமெல்லாவற்றையும் கண்டு களித்தோம் நானும் நீயும்.

தாளமாடியது அந்தரப்புவில். அந்தரப்பு ஆடியது…..தாளத்தில்…. தாளமாடியது….

00

அறியாத் தொலைவு

——————————–

கைவிடப்பட்ட இசையை வைத்திருக்கிறேன்
இந்த இரவுத் துணையாக.

கைவிடாமல் உன்னோடிருக்கிறேன் என்று சொன்ன
இசையின் குரல் உடைந்து
சிதைந்தபோது பார்த்தேன்
கோடி துகள்களாலான
சிதறல்களை.

ஒவ்வொரு சிதைவிலும் ஒவ்வொரு முகம்அறியாத்தொலைவு
ஒவ்வொரு முகத்திலும்
இசையின் அகக்கோலங்கள்

எல்லாவற்றிலும்
விட்டுச்சென்ற இசைஞரின் வழித்தடங்கள்
அங்குமிங்குமாகக் கிடந்தன

அந்த வழித்தடங்களில்
இந்த இரவில் எவ்வளது தூரம் பயணித்தேன்
என்று கேட்கிறாய்

அந்தரத்தில் மிதப்பவன் அறிவதில்லைத் தூரத்தை

00

உயிர்த்தெழல்
——————————–

துளிக்கும் மழை இன்னும் தீரவில்லை

குளிர்ந்து நெகிழ்ந்த நிலத்தின் கீழ்
தடைசெய்யப்பட்ட பாடல்களை அடுக்கி வைத்திருக்கிறேன்
அதன் கீழ்
அழியும் நிழற்படத்தை பாதுகாக்கத் தவிக்கிறேன்
காயங்களுடைய இதயத்தின் வலி
இரவில் நிரம்புகிறது

போகட்டும்
மழையோடும் மண்ணோடும் எல்லாம் கரைந்து

பின்னொருநாளில் அல்லது மறுகணமே
எல்லாம் உயிர்த்தெழும்

சிலுவைக்களிக்கப்பட்ட பரிசு
சிறகும்
வேர்களும் வானமுமுடையது
மூன்றாம் நாளிலல்ல
எக்கணத்திலும் உயிர்த்தெழும்

00

 

No comments

Be the first one to leave a comment.

Post a Comment