Home » இதழ் 20 » *தேவ அபிரா -கவிதை

 

*தேவ அபிரா -கவிதை

 

Theva-Abira-Poem

 

 

 

 

 

சீவியம்

உடல் வியர்வையில் நனைகிறது
எதில் நனைகிறது இதயம்?a1
அன்பை உணர வலுவற்ற உயிர்களில் மலரின்வாசம் வீசுவதில்லை.
வார்த்தைகளும் பார்வைகளும் உலர்ந்த மணற்திடலிற் பாயும் நதியாகின.
பூமியின் இதயத்தை நோக்கி ஊடுருவும்
என் நதியும் கவிதைகளும்
மனிதருக்கில்லாத ஆவல் கொண்டவை.
ஆணாகவும் பெண்ணாகவும் அல்லாமலும்
நீளுகிற சீவியத்தை
நீங்கள் ஏன் கை விடுகிறீர்கள்?
கவிதைகளை வாசியுங்கள்.

00
2016

—————————————————————————

 

 

தேறாமை

இல்லாதது தேடுவது வேலை.
நேர்முகம் நேர்வழி நேராமையாகும்.
தேறாமையாகியெரிந்தது பகல்.
எஞ்சியிருப்பது இரவு.
தோசை வாசம்.
குலைப்பது நாய்.
சிதறியவை எண்ணங்களின் கனவுகள்.
பேச்சுவார்த்தை மேசை.
கோரிக்கைகள்.
பனிகாற்று சுமந்துவரும் வேட்டொலி.
சுட்டுக்கொள்ளும் மனிதர்களுக்கிடையில்
சிரிப்பது புதிய உலகொழுங்கு.
கொன்று கொண்டது போர்.

 

sithanthan1
அவளின் நினைவு வந்தது
அழுகைவென்றது.
முத்திரைச்சந்தியில் நின்ற
கடைசிப்பேருந்தில் அவளைக்கண்டவன் நண்பன்.
பிரிதலின் வார்த்தைகளையும்
விழிகளையும்
விரும்பாமல் விட்டவள்.
இந்நிலத்திலின்னும் வென்றெடுக்கவுள்ளதொரு வாழ்க்கை என்றவென் முடிவைத்

திணிப்பேனேன்றஞ்சிப் போனவள்.
துவிச்சக்கரவண்டியை உழக்குகிறேன்.
அம்மா காத்திருக்கிறாள்.

00
1992(2016)

 

No comments

Be the first one to leave a comment.

Post a Comment