Home » இதழ் 20 » * நபீல் -மூன்று கவிதைகள்

 

* நபீல் -மூன்று கவிதைகள்

 

 

 

n-p

 

 

 

 

 

தன் கைகளை நீட்டி விரிக்கிறாள்

பனிக் காலத்தைச் சமைப்பவள்

ஒரு கொத்து மழை
ஒரு கிண்ணம் சிரிப்பு
ஒரு பாடல் பொதி
ஒரு பிடி மின்னல்
வழி நெடுக விழுகின்றன

சூரியனை வெளியே தள்ளிச்
சாற்றியிருக்கிறாள் கதவை.

வானம் கிழியக் கிழியத் தைத்து விடுகிறது
பனி.

00000

 

nafeel

 

 

———————————————————————————————————————————————-

 

nk

 

மிதக்கும் பேரிரச்சலற்ற காதலின் விரல்களில்
என்னையொரு மெட்டியாக அணிகிறாய்
கற்பனையில் செய்து பழக்கப்பட்ட அகாலத்தின் திரையில்
விழுகிறது முகம்
அசைவுகள் இல்லாமல் உயர்த்தி விரிக்கப்பட்ட வானம்
பனியுண்ணும் அந்தரம் எல்லாமே
கைவிடப்படுதலின் சித்திரங்களே
வடிந்து போனது அது
பெரிதினும் பெரிதாக அழகினும் அழகாக
வார்த்தைகளில் கட்டிய வீடு
விலக்கப்பட்ட கனியுண்டு நீலம் பாரித்துவிட்ட உடலுக்கு
நிராகரிப்பின் சாறு புளிக்கவா போகிறது
காட்டுக்கொடி வளர்ந்து பாதைகளை மூடும்
பறக்கும் நமெக்கென்ன பயம்.

00000

——————————————————————————————————————————————-

nkar

 

ஒரு மீன்காரன் பளபளத்தான்
அவன் கோணியிலிருந்து மீன்கள்
நெளுநெளுவென்று கொதித்தன
சில ஆழ்ந்த நித்திரையில் புரண்டன
செய்திகளையும் சித்திரங்களையும் பேசும்
அமைதியான விழிகள் மீன்களுடையன
அதன் நிர்வாணம் கலகமற்றது
விரைவில் உடைந்து விடும் இறந்த தராசியில் வைத்து
மீன்களை நிறுக்கிறான்
புலால் போதையில் கொசுக்கள் தள்ளாடுகின்றன
வலிகளால் வயிறூதித் தூர விலக்கப்படும் மீன்களுள்
இருக்கலாம் நிறைமாதக் கர்ப்பிணிகள்.

00000

 

No comments

Be the first one to leave a comment.

Post a Comment