Home » இதழ் 21 » * சந்திரா இரவீந்திரன் கவிதைகள்

 

* சந்திரா இரவீந்திரன் கவிதைகள்

 

 

 

 

 

 

 

 

நீயாகிப் போகும் நான்

———————————-

காலையும் மாலையுமான

நியமத்தளை அறுந்தெறிந்து

நெடுநாளாய்

அலைகிறது மனம்!

 

ஊனுருகித் தினம்

உயிர் கரைந்து

நினைவுகளால்

நிரம்பித்துடிக்கிறது கணம்!

 

மேனியெங்கும் தணல்

மின்னலாய் கோடிழுக்கும்

காமத்தீயின் சுடர்!

மோகப் பெருநதியின்

ஊற்றுக்கால் உடைந்துந்தன்

மார்பில் புதைந்தழிந்து ;

நீயாகிப் போகும் நான்!

 

நெற்றிக்கண் திறவாதுன் முகம்

கட்டி முடித்த கருங்குழல்

ஒற்றைப் பொன்முடியின்

ஓர் நுனியசைவில்

சுற்றிச் சுழன்றடிக்கும் காற்று

விட்டுவிடா விதியின் பெருங்கரத்தில்

பிரபஞ்சப் பெருவெள்ளம்!

 

மோனப் பெருவெளியின் மையம்

வான முகடு தொடும் மலைகள்

காடுகளும் நதிகளும்

கடல்களுமானதுன் காலம்!

 

ஆக்குவாய் நீ காப்பாய்

பின்னின்றழிப்பாய் அருள் தருவாய்

தாக்குமென் தேகப்பெருதீயைப்

போக்குவாய் புகுந்திடுவாய்

என்னுள்ளத்தின் உள்ளே

நீக்கமற நிறைவாயென்

நேசத்திருமேனியனே!

 

ஞாலக் கதை படைப்பாய்

கரைந்தழியும் காலத்தின்

யாப்பினைப் புனைவாய்;

வானக் குடை பிடித்து

வலம் வருவாய்

ஆயினும் நீயறிவாயா?

நாளும் பொழுதுமற்றதுன்;

ஆழச்சாகரத்தில் தினம்

மூழ்கித் திளைத்துன்னுள்

சங்கமமாகும் நானுந்தன்

நெடுநாள் காதலி!

 

00000

 

 

சொல்

——

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

பேச முடியா வார்த்தை

எழுத முடியா வரி!

கண்ணுக்குள்  ஒளிரும்

நீறற்ற செந்தணல்!

கனவுகள் சிதைந்தழியும்

தொலைவறியா வானம்!

உயிர்த்துளிகள் சுமந்தலையும்

ஊர்க்காற்று!

காலம் முழுவதும்

குரல் இழந்து போய்

மௌனித்திருக்கிறது

ஒரு சொல்!!

000

29-10-17

      

–          சந்திரா இரவீந்திரன்

—————————————————————————–

  •  நன்றியுடன் ஓவியர் புகழேந்தியின் ஒவியம் எடுத்தாளப்பட்டுள்ளது

 

 

 

 

No comments

Be the first one to leave a comment.

Post a Comment